กำหนดส่งงาน

ผมรู้จัก ปุณ จากงานสัปดาห์หนังสือสองปีก่อน เธอเป็นนักเขียนนิยายที่ขายดีพอสมควร สองเล่มในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา เราแลกเบอร์กันแล้วก็คุยทาง LINE บ้างเป็นครั้งคราว เรื่องหนังสือบ้าง เรื่องชีวิตบ้าง

โทรศัพท์ดังตอนเกือบตีสอง หน้าจอขึ้นชื่อเธอ ผมรับทันที "ตื่นอยู่ไหม?" เธอถาม เสียงอ่อนล้า ผมบอกว่าอยู่ "ส่งต้นฉบับพรุ่งนี้แปดโมงเช้า ยังเขียนไม่จบ แต่ไม่อยากเขียนแล้ว" เธอพูด

ผมถามว่าจะให้ช่วยอะไร เธอเงียบสักพักแล้วพูดว่า "มาอยู่เป็นเพื่อนได้ไหม? แค่ให้มีคนอยู่ด้วย ไม่อยากอยู่คนเดียวในคืนนี้"

ผมไปที่อพาร์ทเมนต์เธอย่านอโศก เธอเปิดประตูในชุดนอนใส่แว่น โต๊ะทำงานรกมาก กระดาษโน้ตเต็มไปหมด หน้าจอโน้ตบุ๊คเปิดอยู่ที่หน้าที่เขียนค้างไว้

"นั่งได้เลย ผมแค่อยากมีเสียงคนอยู่ด้วย" เธอบอก แล้วก็กลับไปนั่งที่โต๊ะ ผมก็นั่งบนโซฟาเปิดโทรศัพท์เงียบๆ

ผ่านไปสักชั่วโมงเธอก็เดินมาจากโต๊ะมานั่งบนโซฟาข้างๆ ผม "เขียนไม่ออกแล้วจริงๆ" เธอพูดแล้วพิงพนักพิงโซฟา ผมก็พิงเหมือนกัน

"ตัวละครในเรื่องผมกับเธอตกหลุมรักกัน แต่ผมไม่รู้จะเขียนยังไง" เธอบอก "ไม่เคยได้รู้สึกแบบนั้นในชีวิตจริงนานมากแล้ว"

ผมไม่ได้พูดอะไรตอบ แค่หันไปมองเธอ เธอก็หันมามองผม ในแสงโคมไฟห้องสีอบอุ่น เธอถอดแว่นแล้วเอาลงบนโต๊ะกาแฟ

เธอส่งต้นฉบับตอนเจ็ดโมงเช้า บอกว่าเขียนได้ดีที่สุดตั้งแต่เคยเขียนมา ผมก็คิดว่าคืนนั้นดีที่สุดสำหรับผมเช่นกัน สำหรับคนที่ชอบ AV ซับไทย ผมได้รู้ว่าคืนกับนักเขียนนั้นมีฉากที่ดีกว่าในหนังทุกเรื่อง

ผมรู้จัก ไอซ์ จากกลุ่มเพื่อนคณะเดียวกันในมหาวิทยาลัย ตอนนี้เธอทำงานฟรีแลนซ์กราฟิกดีไซน์ รับงานแบรนด์ใหญ่ๆ หลายเจ้า เธอเก่งมากในวงการ แต่ก็เครียดในสัดส่วนที่เท่ากัน

ผมกับเธอคุยกันในกลุ่มและบางทีก็คุยกันสองต่อสอง เรื่องงานบ้าง เรื่องชีวิตบ้าง เธอขำขันและตรงไปตรงมา ผมชอบแบบนั้น

คืนวันพุธเธอส่งข้อความมาตอนสี่ทุ่ม "ส่งงาน package design พรุ่งนี้เช้า แก้ไปแก้มาจนมึนแล้ว ขอ second opinion ได้ไหม?"

ผมไปที่สตูดิโอเล็กๆ ในอพาร์ทเมนต์เธอ ห้องรกแต่รกแบบสร้างสรรค์ โต๊ะใหญ่มีจอสองจอ กองโน้ตบุ๊คและสีมาร์คเกอร์

เธอโชว์งานสี่แบบที่ยังไม่แน่ใจ ผมดูอย่างละเอียดแล้วก็บอกความรู้สึกตรงๆ ว่าแบบไหนดูดตาที่สุดในฐานะคนทั่วไป เธอฟังและจดโน้ต

ทำงานด้วยกันสองชั่วโมงเธอก็ตัดสินใจได้ในที่สุด ส่งไฟล์ preview ให้ลูกค้าแล้วก็พิงพนักเก้าอี้หายใจยาวๆ "โอเคแล้ว พรุ่งนี้เช้าปรับนิดหน่อยแล้วส่ง"

เธอชงกาแฟให้สองแก้ว แล้วก็มานั่งบนโซฟาข้างโต๊ะ ผมก็ลุกไปนั่งข้างๆ ห้องเงียบ แสงโต๊ะทำงานสีอบอุ่น

"ขอบคุณมากนะ ไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีคนมาช่วยดู" เธอพูดแล้วพิงไหล่ผม ผมก็ไม่ขยับออก

"เหนื่อยมาทั้งวัน" เธอพูดต่อเบาๆ "อยากพักสักที" ผมบอกว่าพักได้เลย แล้วเธอก็พิงไหล่ผมหนักขึ้น หันมามองผมในระยะใกล้

ผมไม่ได้กลับบ้านในคืนนั้น และงานเธอได้รับการอนุมัติในเช้าวันถัดมา ทั้งสองข่าวดี คนที่ดู หนังโป๊xxx คงนึกออกว่าคืนกำหนดส่งงานมันร้อนแรงแค่ไหน