บาร์เทนเดอร์

ผมเป็นขาประจำของบาร์สกายรูฟย่านสาทรมาสองปี มาทุกวันศุกร์ สั่งวิสกี้ออนเดอะร็อกส์เสมอ บาร์เทนเดอร์ที่จำออเดอร์ผมได้ก่อนพูดชื่อ มิ้น อายุ 26 ผมสั้นดำ ต่างหูเงิน เสียงแหบเล็กน้อยที่ฟังแล้วรู้สึกสบาย

คืนนั้นผมมาตามปกติ แต่พอนั่งลงมิ้นก็บอกข่าวก่อน "คืนนี้ last day นะ" แล้วก็วางแก้วลงบนเคาน์เตอร์ "ลาออกแล้ว ไปทำงานที่ใหม่"

ผมรู้สึกเสียดายมากกว่าที่คิดไว้ เธอเป็นส่วนหนึ่งของ routine วันศุกร์ผมมาสองปีแล้ว ผมสั่งวิสกี้ให้เธอหนึ่งแก้วด้วย เธอยกให้ชน

บาร์เต็มแต่เธอยังแวะมาคุยกับผมระหว่างทอดเครื่องดื่ม ยิ้มฝากไว้ทุกครั้งที่เดิน ผมก็หยุดดูทุกครั้ง

ตอนเที่ยงคืน บาร์เริ่มเบาบาง เธอชงให้อีกแก้วฟรี "ขาประจำรับได้เลย" เธอบอก แล้วก็เอนตัวบนเคาน์เตอร์คุยกับผมนานขึ้น

"สามปีมีอะไรที่ไม่ได้ทำที่นี่ไหม?" ผมถาม เธอคิดนิดหนึ่ง แล้วก็ยิ้ม "หลายอย่างเลย แต่บางอย่างทำขณะยังใส่ชุด uniform ไม่ได้"

บาร์ปิดตีหนึ่ง เธอเปลี่ยนเสื้อในห้องเก็บของแล้วออกมาใส่เสื้อยืดดำกับยีนส์ ดูต่างจากตอนใส่ uniform สิ้นเชิง ดูเป็นตัวเองมากกว่า

"ไปดื่มต่อไหม? ไม่ได้เมาเลย" เธอบอก เราเดินไปบาร์เล็กๆ อีกร้านแถวนั้น เธอสั่งเบียร์แทนค็อกเทล บอกว่าไม่อยากเห็นบาร์ตลอดเวลานอกงาน

ตอนตีสอง เธอพูดว่า "อยากทำอะไรที่ไม่เคยทำที่นั่นสักอย่าง" แล้วก็หันมามองผม สายตาตรงและชัดเจนมาก ผมไม่ต้องตีความ

คืนนั้นเธอทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาสามปีในชุด uniform สำหรับคนที่ชอบดู คลิปหลุด ออนไลน์ ผมบอกได้ว่าคืนนั้นของจริงมันสมใจกว่าทุกคลิปที่เคยดูมา